Jak wybrać ekwiwalent ołowiu

Ochrona radiologiczna to całokształt działań i przedsięwzięć zmierzających do zapobiegania narażeniu ludzi i środowiska na promieniowanie jonizujące, a w przypadku braku zapobieżenia takiemu narażeniu, działania zmierzające do ograniczenia szkodliwego wpływu tego promieniowania na zdrowie przyszłych pokoleń (skutki genetyczne). W tym celu Międzynarodowa Komisja Ochrony Radiologicznej (ICRP) sformułowała zalecenie, które brzmi:

„Nie wolno dopuścić żadnej praktyki związanej z ekspozycją, dopóki praktyka ta nie przyniesie dostatecznej korzyści osobom eksponowanym lub społeczeństwu, przewyższając straty w postaci radiacyjnego uszczerbku na zdrowiu, związanego z tą praktyką”

W ochronie radiologicznej bardzo ważną zasada jest zasada ALARA (As Low As Reasonably Achievable), która polega na ograniczeniu pracy ze źródłami promieniowania, w taki sposób, aby otrzymane dawki były tak małe, jak jest to możliwe do osiągnięcia w rozsądny sposób.

Ochrona przed napromieniowaniem zewnętrznym polega m.in. na optymalizacji procesu technologicznego i stosowaniu podstawowych zasad ochrony przed promieniowaniem – odległość, osłony, czas.
 

• Im dalej od źródła promieniowania tym bezpieczniej
• Im krótszy czas przebywania w pobliżu źródła, tym mniejsza dawka
• Stosowanie osłon chroniących przed promieniowaniem

Przed zakupem nowych fartuchów rentgenowskich skontaktuj się ze swoim specjalistą ds. bezpieczeństwa radiologicznego, aby ustalić, jaki równoważnik osłabienia promieniowania jest wymagany, aby był zgodny z przepisami dotyczącymi ochrony przed promieniowaniem RTG w danej placówce.

Specjalistami w tej dziedzinie są Inspektorzy Radiologii lub Państwowa Inspekcja Sanitarna.